Cel Budgetbeheer in Metropool? Een idee van het Changeteam dat het niet haalde.

Niet alle op de Changeteams geopperde ideeën krijgen onmiddellijk weerklank of leiden tot resultaat. Zo verging het ook de idee om binnen Metropool te starten met een aparte dienst budgetbeheer, naar model van de Cel Schuldbemiddeling. Het was niet de eerste keer dat deze vraag gesteld werd. De Cel Schuldbemiddeling had hierover eerder al een visie ontwikkeld. Rob Dewinter kwam deze op het Changeteam van juni toelichten. Er ontspon zich een interessante discussie. Met een aantal voorzichtige conclusies:

Integraal

Budgetbeheer gebeurt best daar waar de cliënt in begeleiding is. Dus door diens begeleider of - in uitzonderlijke gevallen - door de dienst waar de cliënt opgevolgd wordt. Dit biedt gelegenheid tot budgetbeheer op maat, met directe info aan de cliënt over zijn budget, regelmatige overzichten en budgetafspraken… Het is dit budgetbeheer op maat dat ons onderscheidt van het OCMW. Wij kunnen - in afspraak met de cliënt - variëren van een ‘maximumpakket budgetbeheer’ tot een ‘minimumpakket’, waar bv. alleen huur en energie door de budgetbeheerder worden geregeld. Anders gezegd: budgetbeheer maakt integraal deel uit van een hulpverleningsaanbod in zowel onthaal- als begeleidingsdiensten. Er komt dus best geen aparte dienst budgetbeheer.

Toegangspoort

Budgetbeheer is niet onverenigbaar met andere hulpverlening. Integendeel. We merken dat budgetbeheer vaak een toegangspoort is om op andere levensdomeinen voortgang te boeken. Het kan een stabiliserend effect hebben op het leven van de cliënt: de huishuur wordt betaald, het voorkomt uithuiszetting … Na vijf jaar werken stelt de Cel Schuldbemiddeling vast dat budgetbeheer van essentieel belang is om de (collectieve) schuldbemiddeling van bepaalde cliënten een kans op slagen te geven. Bovendien biedt budgetbeheer een vorm van hervalpreventie.

Vraag 1

Toch zijn er teams die zelf geen budgetbeheer aanbieden. Die twijfelen. En die naar Metropool kijken om een Cel Budgetbeheer uit de grond te stampen. Volgens hen verlaat je met budgetbeheer immers het onvoorwaardelijke kader van de hulpverlening. En bestaat de kans voor een mogelijk aanzuigeffect waardoor er onvoldoende tijd overblijft voor hun kerntaken.

Vraag 2

Het is de bedoeling dat budgetbeheer op termijn ook overbodig wordt voor een cliënt. Hoe werk je er vanaf de opstart aan om de verantwoordelijkheid stilaan bij de cliënt te leggen? Wat doen we met cliënten die toch niet in staat zijn om hun eigen beheer terug op te nemen? Is samenwerking met bewindvoerders een oplossing? Vragen waarop nog geen pasklaar antwoord is. Blijven nadenken is dus de boodschap.

Meer lezen kan hier.